وزارت كشور جمهوري اسلامي ايران در سال جاري ثبتنام اتباع افغانستان و عراق را در آزمون سراسري ورود به دانشگاهها ممنوع كرده است. اين ممنوعيت امسال در دفترچه آزمون سراسري بازتاب يافته است. اين اقدام يكي ديگر از موارد سلب حق تحصيل مهاجران است كه به مرحله اجرا گذاشته شده است. پيش از اين دولت ايران نه تنها براي ثبتنام مهاجران در مدارس مانع ايجاد كرده، بلكه مدارس خودگردان مهاجران را نيز كه هزينه و اداره آنها هيچ ربطي به دولت ايران نداشت جبراً تعطيل كرده است. تعطيل مراكز غير دولتي حمايت از كودكان كار كه گروهي از كودكان مهاجر را نيز در پوشش خود داشتند از جمله اقدامات مشابه بهشمار ميروند.
اين اقدامات غير انساني بعضاً با توجيهاتي چون "تخصيص منابع داخلي به ايرانيان" يا "اولويت دادن ايرانيان در استفاده از منابع ملي" صورت ميگيرند. ما امضا كنندگان اين نامه چنين توجيهاتي را از اساس غير قابل قبول ميدانيم، ما معتقدیم سلب حقوق مهاجران، تنها بخشي از سياست فراگيرتر تقسيم مردم به خودي و غير خودي و تقليل غير خوديها به مرتبه فرودست است. تبعيضهاي آشكار نسبت به زنان، فعالان كارگري، مخالفان سياسي، قوميتها، اقليتهاي مذهبي خصوصاً بهاييان، و ديگراني كه از قضا همگي "ايراني" و "داخلي" و "ملي" هستند، ماهيت سياسي اينگونه گفتارها را، كه تبعيض بر اساس مليت يكي از آنها است، آشكار ميكند.
ما نسبت به ماهيت و عواقب غير انساني اخراج مهاجران كه با توسل به زور پليسي و سياستهاي سلب حقوق انجام ميشود هشدار ميدهيم. دولت ايران حق ندارد مهاجران افغان و عراقي را به زور از ايران اخراج كند، بهويژه در شرايطي كه هر دو اين كشورها درگير آشوبهاي سياسي و نظامي شديد هستند. دولت ايران حق ندارد مهاجران را از حقوق اوليه خود همچون حق تحصيل محروم كند، بلكه وظيفه دارد تا زماني كه مهاجري در اين كشور به سر ميبرد امكان دسترسي او به كار، تحصيل، بهداشت و ساير نيازهاي انساني را فراهم كند؛ همانگونه كه در مقابل تمامي شهروندان خود بيهيچ تبعيضي همين وظيفه را دارد.
ما تاكيد ميكنيم كه حق مهاجران براي تحصيل، بهداشت، كار و دسترسي به ساير امكانات چيزي نيست كه دولت ايران همچون لطف يا صدقه در اختيار ايشان قرار دهد، بلكه فراهم كردن آنها جزو وظایف دولت محسوب میشود.
ما جداً نسبت به عواقب اين اقدامهاي غير انساني و نيز ترويج ايدئولوژيهاي تبعيض كه پشتوانه تبليغاتي اين اقدامات قرار گرفتهاند هشدار ميدهيم. فقط تاريخ يكصد سال گذشته دنيا كافي است تا گواهي گويا باشد بر عواقب شوم گفتارهاي پوچي كه برتري يك ملت، نژاد، زبان و از اين قبيل را ترويج ميكنند. ما هشدار ميدهيم كه امروز چنين گفتارهاي خطرناكي نه تنها از سوي حاكميت، بلكه از سوي گروههايي از مخالفان و منتقدان حاكميت در ايران نيز به كار گرفته ميشوند.
ما امضا كنندگان اين نامه از دولت ايران ميخواهيم كه به سياست اخراج اجباري مهاجران از ايران از طريق سلب حقوق انساني آنها پايان دهد و امكان دسترسي مهاجران به نمايندگيهاي حقوقي ذيصلاح را براي محافظت و اعاده از حقوق خود فراهم كند
